Mevrouw Fonkert en het ‘gele gevaar’
Onderstaand artikel is gepubliceerd in De Brug Hendrik Ido Ambacht
Al meer dan drie jaar is mevrouw Fonkert (83) uit Hendrik Ido Ambacht lid van de Seniorenbus.
Na een vervelende periode met de problemen van Gordelroos, werd het gezichtsvermogen minder. Hierdoor vond ze het zelf niet meer verantwoord om auto te blijven rijden, een beslissing die haar heel zwaar viel.
Zelfstandigheid behouden
Je bent gewend om als je auto rijdt te gaan en te staan waar je wilt. Als dat niet meer lukt vraagt dat om anders om te gaan met je mobiliteit. Ik heb het geluk dat ik twee dochters heb die ook in H.I. Ambacht wonen, maar die wil je niet voor alles lastigvallen. Toch wil ik met mijn beperking zoveel mogelijk zelfstandig blijven doen. Daarom koos ik ervoor om lid te worden van de Seniorenbus, wat we gekscherend het ‘gele gevaar’ noemden.
De eerste keer
Het is wennen om een dag van tevoren je rit te boeken, maar na verloop van tijd raak je hier toch aan gewend. Door mijn zichtbeperking moet ik met een rollator lopen.
Op een bepaald moment ga je de vrijwilligers kennen en helpen ze je met de rollator en het instappen. Met een praatje kom je dan ongemerkt op de plaats van bestemming.
Hiaten
Voor mijn man en mij was tennissen bij de Hiaten een ontspannen en gezellig iets. Mijn man tenniste tot op hoge leeftijd en was er heel actief als vrijwilliger binnen de club. Ook mijn uurtjes als vrijwilliger in het Ziekenhuis gaven mij veel voldoening. Daarom vind ik het zo mooi dat de Seniorenbus ook alleen op vrijwilligers draait. Wekelijks maak ik meerdere ritten met de bus, voor boodschappen, pedicure en familie bezoeken. Maar de vrijdagmiddag is altijd een prettige rit, deze gaat naar tennisvereniging Hiaten. Met meerdere vriendinnen wordt de week dan besproken met een kopje thee, gevolgd door een ander drankje.
Met bus heb ik de mogelijkheid om zelfstandig hiernaartoe te gaan.
Toekomst
Op momenten dat de Seniorenbus niet rijdt, zoals in de weekenden en avonden, maak ik gebruik van andere aanbieders. Maar als het mogelijk is kies voor het ‘gele gevaar’ en het gezellige praatje onderweg. Met een simpel bonnetje uit het bonnenboekje kom ik daar waar ik wil.
Ik hoop nog lang gebruik te maken van de Seniorenbus.